خانواده‌ای که سال‌ها کنار عزیزش بوده، طبیعتاً می‌خواهد همه‌چیز را پیش از ویزیت اول برای پزشک تعریف کند. اما در پذیرش امید فردا، ترتیب کار برعکس است.
ذهن از پیش شکل‌گرفته، خطای تشخیصی می‌سازد
روان‌پزشک پیش از نخستین ویزیت، عمداً روایت خانواده را نمی‌شنود. وقتی پزشک پیش از دیدن مراجع، تصویری از او در ذهن داشته باشد، به‌طور ناخواسته دنبال تأیید همان تصویر می‌گردد. ارزیابی از صفر آغاز می‌شود تا تشخیص، از خود فرد شکل بگیرد.
صدای خانواده شنیده می‌شود، اما جداگانه
این به معنای نادیده‌گرفتن خانواده نیست. هم‌زمان با ارزیابی روان‌پزشک، روان‌شناسان به‌طور جداگانه با اعضای خانواده گفت‌وگو می‌کنند. دو تصویر مستقل کنار هم قرار می‌گیرند و تیم درمان از هر دو استفاده می‌کند.
برای مراجع چه معنایی دارد؟
بسیاری از مراجعان پیش‌تر در مراکز مختلف با برچسبی شناخته شده‌اند که پیش از دیده‌شدن به آن‌ها نسبت داده شده است. شروع از صفر، یعنی فرصتی تازه برای دیده‌شدن؛ و همین، اعتماد میان مراجع و تیم درمان را از روز اول می‌سازد.
این نوشته برای آشنایی خانواده‌هاست و جای ارزیابی تخصصی را نمی‌گیرد. تصمیم درمانی برای هر فرد، پس از ارزیابی روان‌پزشک گرفته می‌شود.
