کاردرمانی یعنی استفاده از فعالیت‌های هدفمند برای بازگرداندن بیشترین استقلال ممکن. در امید فردا، کاردرمانی حلقه اتصال میان حس و شناخت، و میان روان‌شناسی و جامعه است.
از ارزیابی شروع می‌شود
در ابتدای پذیرش، کاردرمانگران ارزیابی دقیقی از رفتار عمومی، بیان کلامی، آگاهی از واقعیت، نحوه عملکرد و ارتباطات اجتماعی مراجع انجام می‌دهند. پس از آن، خدمات به‌صورت فردی و گروهی و متناسب با شرایط هر فرد ارائه می‌شود.
آنچه در کاردرمانی انجام می‌شود
ویزیت هفتگی برای تعیین اهداف بر پایه علایق و توانمندی‌های مراجع؛ آموزش مهارت‌های زندگی روزمره مانند بهداشت فردی، غذا خوردن و جابه‌جا شدن؛ فعالیت‌هایی مانند مدیریت زمان و مدیریت مالی؛ تمرین‌های حافظه و تمرکز؛ و توانبخشی شغلی و پیش‌حرفه‌ای.
بخش بزرگی از این کار در کارگاه‌ها انجام می‌شود: نقاشی، سفالگری، موسیقی و بازی‌های شناختی. این‌ها سرگرمی نیستند؛ هر کدام هدف درمانی مشخصی دارند و پیشرفت در آن‌ها سنجیده می‌شود.
کاردرمانی و تصمیم دارویی
مشاهدات روزانه کاردرمانگر در سامانه ثبت می‌شود و به روان‌پزشک می‌رسد. به این ترتیب، تصمیم دارویی بر پایه عملکرد واقعی مراجع در طول روز گرفته می‌شود، نه فقط بر پایه گفت‌وگوی کوتاه در ویزیت.
هدف نهایی
هدف کاردرمانی این است که فرد دوباره مستقل شود، مسئولیت‌های فردی و خانوادگی را به دست بگیرد و مهارتی با خود داشته باشد که پس از ترخیص هم به کارش بیاید.
این نوشته برای آشنایی خانواده‌هاست و جای ارزیابی تخصصی را نمی‌گیرد. تصمیم درمانی برای هر فرد، پس از ارزیابی روان‌پزشک گرفته می‌شود.
